تبلیغات
جاده تنهایی
جاده تنهایی

می روم خسته و افسرده و زار سوی منزلگه ویرانه ی خویش


آتش جدایی

 

چه سرد است هوا

چه بی رحم است دل

پس چرا دل من گرم است

ابتدا پنداشتم گرمای عشق است

ولی.. ....

ولی بعدها فهمیدم

آتش جدایی بود که داغش را بر دلم نهاد


 

نیلوفر                                                                                     


چهارشنبه 25 اسفند 1389 توسط نیلوفر علیزاده | مسافر ()



در گذرگاه زمان,خیمه شب بازی دهر با همه تلخی و شیرینی خود می گذرد عشق ها می میرند رنگ ها رنگ دگر می گیرند و فقط خاطره هاست که چه شیرین و چه تلخ دست نا خورده به جا می مانند...

نیلوفر علیزاده

بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
كل مطالب : عدد

RSS 2.0

دانلود

شادزیست

قالب وبلاگ

لیمونات

تک باکس

دانلود نرم افزار