تبلیغات
جاده تنهایی
جاده تنهایی

می روم خسته و افسرده و زار سوی منزلگه ویرانه ی خویش


ناله ی یك مسلول...

 

از سریر شاخه های بیشه زاران

از افق از ابر و مه از باد و باران

می خروشد ابر صاحب برده ای را سوز آهی

آه نه دردی فقانی ناله ی گم کرده راهی

آخر ای مادر زمانی من جوانی شاد بودم

سر به سر دنیا اگر غم بود من فریاد بودم

بهر صدها دختر شیرین صفت فرهاد بودم

سرفه ها تک سرفه ها نهض خدا خاموش

می خواهم بخوانم زیر این سنگ لحد انداخته مادر

                                                     بستر من

 

 

 

 


پنجشنبه 4 فروردین 1390 توسط نیلوفر علیزاده | مسافر ()



در گذرگاه زمان,خیمه شب بازی دهر با همه تلخی و شیرینی خود می گذرد عشق ها می میرند رنگ ها رنگ دگر می گیرند و فقط خاطره هاست که چه شیرین و چه تلخ دست نا خورده به جا می مانند...

نیلوفر علیزاده

بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
كل مطالب : عدد

RSS 2.0

دانلود

شادزیست

قالب وبلاگ

لیمونات

تک باکس

دانلود نرم افزار